Wat te doen bij een opgejaagd gevoel?
Je lijf staat ‘aan’, je blik naar buiten gericht. Schouders aangespannen, je hoofd op hol. Je omgeving zegt je dat je rust nodig hebt. Dat je gewoon eens een avondje op de bank moet zitten, “lekker Netflixen ofzo”. Of nee, misschien moet je gewoon eens een saunadagje inplannen, dan kom je vast tot rust. Lief bedoelt al die goede adviezen, maar jij weet wel beter. Jij weet dat dit niet zómaar onrust is. Dit ligt dieper. Dit opgejaagde gevoel ken je al zó lang, misschien al wel jaren.
Waarom proberen van een opgejaagd gevoel af te komen niet werkt
Wat ik vaak in de praktijk zie, is dat mensen ‘van dit opgejaagde gevoel afwillen’. De onrust moet weg. En juist daar gaat het mis. En, hell yeah, ik begrijp je zo! Ik begrijp zo goed dat je van dit gevoel af wilt. Dus onderdrukken we het of willen er controle op . Ik heb jarenlang in dezelfde schoenen gestaan. Levend met paniek, onrust, een hoge hartslag, continu in mijn hoofd. Ook ik wilde ervan af. Daar deed ik dan ook enorm mijn best voor. Noem een therapie, en de kans is klein dat ik die niet heb ‘gedaan’. Alle kleine beetjes hielpen wel, maar er was geen heilige graal die het voor mij oploste. Die bestaat immers niet.
Hechting en je vermogen om te ontspannen
Wat vaak helpt en wat ik steeds meer ben gaan begrijpen, is dat dit opgejaagde gevoel niet alleen iets is wat jij ‘op moet lossen’. Het gaat veel dieper dan dat. Het gaat over jouw lichaam dat signalen afgeeft en die je soms niet alleen kunt reguleren. Om je dat uit te leggen neem ik je even mee naar jouw hechting.
Dit begint al in de baarmoeder, waar de foetus symbiotisch is met de moeder en daar leert voelen of het veilig is of niet. Hoe jij daarna in jouw jeugd liefde en veiligheid hebt ervaren, bepaalt hoe jij je nu voelt. Iemand die veilig gehecht is, kan makkelijker bij zichzelf komen. Echter, als jij als kind langdurig stress of trauma hebt ervaren, heb je vaker een ander nodig om te leren dat het veilig is om te voelen. En zo hebben “onveilig” gehechte mensen (waar ik zelf ook onder val), maar moeite met zichzelf reguleren. Dit is geen zwakte, maar het bepaalt wel hoe de relatie met jezelf is en hoe je relaties met anderen aangaat. En zo kan het zomaar zijn dat je op je 40e in je relatie met je partner of kinderen die onrustige, opgejaagde gevoelens nog steeds met je meedraagt.
Co-regulatie: samen tot rust komen
Als je gewend bent met een opgejaagd gevoel, heeft je lichaam het nodig om weer te leren hoe het is om zich veilig te voelen. Die veiligheid kan je weer gaan voelen in relatie met de ander. Haptotherapie kan je hierbij heel mooi helpen. Een therapeut die blijft, ook als het spannend is. Iemand die je kan aanraken. Het is de aanwezigheid van de ander die je lichaam laat weten: “het is veilig, je mag landen”. Dit kun je natuurlijk ook voelen bij je partner als je die hebt, of bij een goede vriend of vriendin, maar ook zij kunnen het soms moeilijk vinden om echt aanwezig te blijven in hun lichaam wanneer de ander onder druk komt te staan.
Praktische tips: Hoe ik je kan helpen weer in je lijf te landen
Omdat ons lichaam pas echt kan ontspannen in de aanwezigheid van iemand die erbij blijft, kan ik je begeleiden om dit gevoel van veiligheid te ervaren. Ik help je je ademhaling te volgen, je grenzen te voelen en de kleine signalen van je lichaam te herkennen. Door samen aanwezig te zijn, ervaart je lijf stap voor stap dat het veilig is om te ontspannen en te voelen wat er is.
Langzaam leert je lijf: het is veilig. Ik mag dit voelen. Er gebeurt niets slechts. En dat, misschien meer dan alles, is de echte rust waar je al die tijd naar op zoek was.
Lieve jij, ik hoor je, ik voel je.
Je bent zó welkom!
