We vluchten allemaal voor onze emoties

We vluchten allemaal voor onze emoties

640 426 Laura van Kleef

Ik word wakker. Een onbehaaglijk gevoel stroomt door mijn lichaam. Ik stap uit mijn bed, was mijn gezicht, ik kleed me aan en maak een ontbijt voor mezelf klaar. Zoals altijd. De adrenaline giert door mijn hele lijf. Ik eet mijn ontbijt en ben me bewust van de spanning in mijn lichaam. Het voelt niet fijn. Vandaag heb ik een dag vrij en ik heb me voorgenomen om te gaan werken in een koffietentje. Ik stap op mijn fiets en rijd naar Sowieso, een koffietentje in Breda. Mijn hartslag voel ik hard tekeergaan in mijn borst. Eenmaal aangekomen bij Sowieso word ik me bewust van mijn tactiek. Ik ben pijnlijke emoties aan het dempen. Ik zoek afleiding. Hmm…

Wat is jouw trucje?

Allemaal hebben we zo onze eigen trucjes om emoties te onderdrukken. De een zoekt afleiding door mensen op te zoeken, de ander trekt de keukenkasten open op zoek naar troost eten, de ander hongert zichzelf uit, de ander probeert positief te denken en mindfulness en mediteren is hipper dan ooit. Ontkennen is ook een van de vele opties die mensen doen om hun emoties te dempen. En piekeren niet te vergeten. Door in je hoofd te schieten, vlucht je ook voor je emoties. Ga jij jouw emoties ook uit de weg? Dan wil ik je graag verder helpen met dit blog.

Een trucje uit de oude doos

In ons verleden hebben we allemaal een trukendoos ontwikkeld om te kunnen omgaan met alles wat we meemaken. Zelf legde ik de problemen in het verleden vooral buiten mezelf. Op die manier hoefde ik niet naar mezelf te kijken en mijn eigen pijnlijke emoties niet te voelen. Ik zocht altijd dingen om te doen, hongerde mezelf uit en een lege ruimte in mijn agenda was er nooit. Zo’n patroon kost ontzettend veel energie en zorgde ervoor dat ik mijn emoties niet hoefde te voelen. En dat is een gevaarlijke. Immers: emoties die we onderdrukken, slaan zich op in ons lichaam. Ik was aan het overleven en mijn emoties stapelden zich op in mijn lichaam.

Vroeg of laat ga je eraan onderdoor

Met mijn eetstoornis kon ik jarenlang mijn gevoelens onderdrukken. Totdat mijn lichaam op een gegeven moment écht noodsignalen ging geven. Hartkloppingen, altijd moe, hoofdpijn, me depressief voelen en ook heel erg boos. Ik begreep er helemaal niks van. Waarom ging mijn hart zo tekeer en waarom voelde het alsof ik de hele wereld in elkaar wilde slaan? Tja… omdat het genoeg was. Ik ging letterlijk onderdoor aan het onderdrukken van mijn emoties. Met allerlei lichamelijke klachten tot gevolg. Met die klachten liep ik nog jarenlang rond. De huisarts en specialisten konden immers ook niets vinden. Pas later in therapie leerde ik dat je met het onderdrukken van je emoties roofbouw pleegt op je lichaam.

Emoties blijven komen en gaan. Ook nog als je 86 jaar oud bent. Ze horen bij het leven. Net als het ritme van dag en nacht, komen en gaan emoties ook weer.

Emotie als bezoeker in plaats van indringer

Ik durf wel te zeggen dat alle mensen met eetstoornissen vluchten voor hun emoties. Ja, dat is nogal een uitspraak die ik hier doe. Alle verslavingen zijn een vlucht. Een manier om te overleven. Wat we vaak niet weten is dat we onze emoties aankunnen. Die emoties die jij met jouw eetstoornis onderdrukt, die kun je aan. Echt waar! Ik zeg niet dat dat prettig is hè. Ik hoor vaak van cliënten dat ze bang zijn dat de emotie nooit meer overgaat. Dat ze verdrinken in verdriet en pijn. Echter gaan zelfs de meest intense emoties gewoon weer weg. Wat kan helpen is om je emoties te zien als een bezoeker. De bezoeker komt, drinkt even een kopje koffie bij je en gaat daarna weer weg. Vaak vechten we tegen de emotie, waardoor deze veel langer bij je blijft en je blijft achtervolgen. Een bezoeker in je huis verwelkom je, je praat ermee en zwaait ze later liefdevol uit. Zo gaat dat ook met emoties. Je kunt een emotie uitnodigen, binnen laten komen zo lang als nodig en daarna weer uitzwaaien. Je zult merken dat je nadat de emotie er is geweest, jij er nog steeds bent. Je staat nog steeds. Je leeft nog steeds en voelt je zelfs lichter.

Hoe kun je omgaan met pijnlijke emoties?

Pijnlijke emoties hebben we allemaal. Hoe je ermee omgaat maakt hoe lang de emotie er is en hoe je je voelt. Ik wil je een aantal tips meegeven die mij helpen om te gaan met pijnlijke emoties.

  • Neem waar. Ga even rustig zitten of liggen. Vaak gaan we juist haasten en rennen we weg voor wat we voelen. Maar juist daardoor blijft de emotie je achtervolgen. Neem waar wat er in je lichaam gebeurt. Neem waar wat je voelt. Voel je een knoop in je maag? Een hogere ademhaling? Een drukkend gevoel in je keel? Neem waar, zonder er een oordeel of verhaal aan te verbinden.
  • Stop met verhalen bedenken. Onze gedachten gaan vaak met ons aan de haal als we emoties voelen. We willen het beredeneren. We willen de oorzaak weten. We gaan het analyseren en erover piekeren. Stop daar eens mee! Voel gewoon wat er in je lichaam bezig is.
  • Adem. Volg je ademhaling. Je hoeft er niets aan te veranderen. Je zult merken dat deze vanzelf dieper en rustiger wordt.
  • Praat met een professional. Zelf vind ik het fijn om mijn emoties te kunnen delen met een professional. Iemand die me kan helpen woorden te geven aan de emoties en me kan gidsen door mijn lichaam heen. Zeker als je al lang je emoties onderdrukt en er niet verder mee komt, wil ik je adviseren hier hulp bij te zoeken. Iemand waarbij jij je op je gemak voelt en iemand die jou kan helpen jouw emoties te leren uiten en voelen.
  • Ruim zo veel mogelijk trauma’s en oude pijn op. Zoek daarbij zo nodig hulp.

Waardevol voor jou

Momenteel ben ik zelf bezig met een verdieping over stressregulering, hoe om te gaan met emoties, hoe je oude overtuigingen uit je systeem kunt verwijderen en hoe je kunt ont-stressen op alle niveaus. Deze ontwikkelingen en methoden zal ik ook gaan inzetten in mijn coachsessies. Naast de methoden en ervaring die ik natuurlijk momenteel al inzet. Ik vind het fijn om mezelf te blijven ontwikkelen als therapeut en persoon om daarmee jou en mezelf verder te kunnen helpen op weg naar een vrij leven. Veel mooie ontwikkelingen staan voor de deur. Super leuk!

Laat je hieronder even weten wat je van dit blog vindt? Kun je er iets mee in jouw leven? En wat helpt jou in het uiten van jouw emoties?

Laat iets van je horen

Volg je mij al?